ԲԱԶՄԱԿՈՂՄԱՆԻ ՀՈԳԵԿԱՆ ԳՆԱՀԱՏՈՒՄ
Հուզական կամ վարքային խնդիրներով երեխայի կամ դեռահասի համար շատ կարեւոր է մանկապատանեկան հոգեբույժի գնահատումը: Հուզական եւ վարքային լուրջ խնդիրներով երեխաների կամ դեռահասների մեծամասնությունը կարիք ունեն բազմակողմանի հոգեկան գնահատման:
Բազմակողմանի հոգեկան գնահատումները սովորաբար երեխայից, ծնողներից եւ ընտանիքից պահանջում են մի քանի ժամ եւ այցելություններ մեկից ավելի բժշկական սենյակներ: Ծնողների թույլատվությամբ անհրաժեշտության դեպքում հոգեբույժը կարող է կապվել այլ կարեւոր անձանց հետ (օրինակ՝ ընտանեկան բժշկի, դպրոցական անձնակազմի կամ ազգականների):
Բազմակողմանի գնահատման մեջ հիմնականում մտնում է հետեւյալը.
• Առկա խնդիրների եւ ախտանիշների նկարագրություն
• Տեղեկություն առողջության, հիվանդության եւ բուժման մասին (ե’ւ ֆիզիկական, ե’ւ հոգեկան)
• Ծնողների եւ ընտանիքի պատմությունը
• Տեղեկություն երեխայի զարգացման մասին
• Տեղեկություն դպրոցի եւ ընկերների մասին
• Տեղեկություն ընտանեկան հարաբերությունների մասին
• Երեխայի կամ դեռահասի հոգեբանական հարցազրույց
• Անհրաժեշտության դեպքում լաբորատոր ստուգումներ, ինչպիսին են արյան անալիզ, ռենտգեն կամ հատուկ տեստեր (օրինակ՝ հոգեբանական, կրթական, խոսակցական եւ լեզվական գնահատումներ)
Ապա մանկապատանեկան հոգեբույժը կատարում է ձեւակերպում: Ձեւակերպումը նկարագրում է երեխայի խնդիրները եւ տալիս դրանց բացատրությունը երեխային եւ ծնողներին հասկանալի տերմինալոգիայով: Ձեւակերպման մեջ համակցված են խնդրի բիոլոգիական, հոգեբանական եւ հասարակական կողմերը՝ զարգացման պահանջներով, խնդրի պատմությամբ եւ երեխայի կամ դեռահասի ուժեղ կողմերով եւ ընդունակություններով:
Առանձին ժամանակ է տրամադրվում ծնողների եւ երեխայի հարցերին պատասխանելու համար: Ծնողները սովորաբար երեխային բերում են գնահատման իրենց մտահոգող բազմաթիվ հարցերով, որոնցից են.
• Իմ երեխան նորմա՞լ է: Ես նորմա՞լ եմ: Ե՞ս եմ մեղավոր երեխայի խնդրի մեջ:
• Ես անիմա՞ստ եմ անհանգստանում:
• Դուք կարո՞ղ եք մեզ օգնել: Դուք կարո՞ղ եք օգնել իմ երեխային:
• Իմ երեխան բուժման կարի՞ք ունի: Ես բուժման կարիք ունե՞մ:
• Ինչո՞ւմն է բանը: Ո՞րն է ախտորոշումը:
• Ի՞նչ խորհուրդ կտաք: Ինչպե՞ս կարող է ընտանիքն օգնել երեխային:
• Որքա՞ն կարժենա բուժումը եւ որքա՞ն ժամանակ այն կպահանջի:
Ծնողներին ամենից հաճախ անհանգստացնում է այն, թե որն է իրենց դերը գնահատման պրոցեսում: Մանկապատանեկան հոգեբույժը կօգնի եւ կաջակցի ընտանիքին, կսովորեցնի ծնողներին չմեղադրել իրենց երեխայի խնդրի մեջ: Նա կլսի բոլոր բողոքները, անհանգստությունները եւ կօգնի երեխային/դեռահասին եւ նրա ընտանիքին իրենց համար սահմանել գնահատման ուժեղ եւ երկարաժամկետ նպատակներ: Ծնողները պետք է երբեք չքաշվեն խնդրել հոգեբույժին ավելի մատչելի բացատրել անհասկանալի բառերը կամ տերմինները:
Երբ բուժելի խնդիրը բացահայտվում է, նախագծվում է բուժման պլան: Մանկապատանեկան հոգեբույժները հատուկ մասնագիտացված եւ հմտացած են երեխաների, դեռահասների եւ ընտանիքների բազմակողմանի հոգեկան գնահատումներ անցկացնելու մեջ
Բազմակողմանի հոգեկան գնահատումները սովորաբար երեխայից, ծնողներից եւ ընտանիքից պահանջում են մի քանի ժամ եւ այցելություններ մեկից ավելի բժշկական սենյակներ: Ծնողների թույլատվությամբ անհրաժեշտության դեպքում հոգեբույժը կարող է կապվել այլ կարեւոր անձանց հետ (օրինակ՝ ընտանեկան բժշկի, դպրոցական անձնակազմի կամ ազգականների):
Բազմակողմանի գնահատման մեջ հիմնականում մտնում է հետեւյալը.
• Առկա խնդիրների եւ ախտանիշների նկարագրություն
• Տեղեկություն առողջության, հիվանդության եւ բուժման մասին (ե’ւ ֆիզիկական, ե’ւ հոգեկան)
• Ծնողների եւ ընտանիքի պատմությունը
• Տեղեկություն երեխայի զարգացման մասին
• Տեղեկություն դպրոցի եւ ընկերների մասին
• Տեղեկություն ընտանեկան հարաբերությունների մասին
• Երեխայի կամ դեռահասի հոգեբանական հարցազրույց
• Անհրաժեշտության դեպքում լաբորատոր ստուգումներ, ինչպիսին են արյան անալիզ, ռենտգեն կամ հատուկ տեստեր (օրինակ՝ հոգեբանական, կրթական, խոսակցական եւ լեզվական գնահատումներ)
Ապա մանկապատանեկան հոգեբույժը կատարում է ձեւակերպում: Ձեւակերպումը նկարագրում է երեխայի խնդիրները եւ տալիս դրանց բացատրությունը երեխային եւ ծնողներին հասկանալի տերմինալոգիայով: Ձեւակերպման մեջ համակցված են խնդրի բիոլոգիական, հոգեբանական եւ հասարակական կողմերը՝ զարգացման պահանջներով, խնդրի պատմությամբ եւ երեխայի կամ դեռահասի ուժեղ կողմերով եւ ընդունակություններով:
Առանձին ժամանակ է տրամադրվում ծնողների եւ երեխայի հարցերին պատասխանելու համար: Ծնողները սովորաբար երեխային բերում են գնահատման իրենց մտահոգող բազմաթիվ հարցերով, որոնցից են.
• Իմ երեխան նորմա՞լ է: Ես նորմա՞լ եմ: Ե՞ս եմ մեղավոր երեխայի խնդրի մեջ:
• Ես անիմա՞ստ եմ անհանգստանում:
• Դուք կարո՞ղ եք մեզ օգնել: Դուք կարո՞ղ եք օգնել իմ երեխային:
• Իմ երեխան բուժման կարի՞ք ունի: Ես բուժման կարիք ունե՞մ:
• Ինչո՞ւմն է բանը: Ո՞րն է ախտորոշումը:
• Ի՞նչ խորհուրդ կտաք: Ինչպե՞ս կարող է ընտանիքն օգնել երեխային:
• Որքա՞ն կարժենա բուժումը եւ որքա՞ն ժամանակ այն կպահանջի:
Ծնողներին ամենից հաճախ անհանգստացնում է այն, թե որն է իրենց դերը գնահատման պրոցեսում: Մանկապատանեկան հոգեբույժը կօգնի եւ կաջակցի ընտանիքին, կսովորեցնի ծնողներին չմեղադրել իրենց երեխայի խնդրի մեջ: Նա կլսի բոլոր բողոքները, անհանգստությունները եւ կօգնի երեխային/դեռահասին եւ նրա ընտանիքին իրենց համար սահմանել գնահատման ուժեղ եւ երկարաժամկետ նպատակներ: Ծնողները պետք է երբեք չքաշվեն խնդրել հոգեբույժին ավելի մատչելի բացատրել անհասկանալի բառերը կամ տերմինները:
Երբ բուժելի խնդիրը բացահայտվում է, նախագծվում է բուժման պլան: Մանկապատանեկան հոգեբույժները հատուկ մասնագիտացված եւ հմտացած են երեխաների, դեռահասների եւ ընտանիքների բազմակողմանի հոգեկան գնահատումներ անցկացնելու մեջ
